Sağolsun birkaç arkadaş hiç de alışık olmadığım ve sahiden de beni sevinç gözyaşları içinde mendilden mendile fırlatan, bana yorgan ıslattıran ve insan olduğumu bir kere daha ve unutmamacasına hatırlatan çok güzel karşılıklar vererek boşa kürek sallamayacağımı birkaç gün içinde gösterdi.
Meğer güzide memleketimizde roman kahramanı olmak için can atan, heyecanla kendi hayatının tüm yaşantı sermayesini güvenebileceği ve muhabbet duyacağı bir yazara vermek için sabırsızlanan ne güzel insanlar varmış! Ve işte ben aciz, zavallı, hasta müellifiniz elbette sizler için burada, üç kişi bile olsanız gösterdiğiniz sıcaklık beni ve romatizmalı bacaklarımı şu soğuk kış günlerinde iyi etti, sayenizde şerefyab oldum sağolun, varolun arkadaşlar! Tahmin ettiğiniz gibi dün biraz abdülhak şinasi hisar okudum, bu uzun cümle kurma isteği dün geceden kaldı.
İçtenlikle roman kahramanım olmak için başvuran, gönül koyan, bu işe kafa göz girmek istediğini beyan edip bir an evvel kendi hayatının yaşantı sermayesini bana aktarmak için buluşmak ve konuşmak ve dahi görüşüp mesaiye başlamak isteyen üç kıymetli ve eşi dahi bulunmaz genç arkadaşımın ortak bir merakları var. Neden roman yazarı olduğumu merak ediyorlar veya da neden roman yazarı olduğumu açıklamam onların bana biçeceği değer için ayrıca önem teşkil ediyor. Gizleyecek değilim arkadaşlar, elbette siz bana hayatınızı açtınız, ananızın ve babanızın ve dahi yavuklunuzun dahi bilmediği o fevkalade sırlarınızı paylaştınız, ben size nasıl roman yazarı olmaya karar verdiğimi, niye bu baş ağrıtıcı işe gönül verdiğimi anlatmaz mıyım? Siz isteyen yeter ki!
